Moja przygoda z teatrem

Międzynarodowe Stowarzyszenie Krytyków Teatralnych (ang. International Association of Theatre Critics – IATC, fr. Association internationale des critiques de théâtre – AICT) zrzesza krytyków teatralnych z całego świata. Organizacja została założona w Paryżu w 1956 i dziś ma swoje filie w około 50 krajach. Działa pod skrzydłami UNESCO i jest wieloletnim partnerem Międzynarodowego Instytutu Teatralnego UNESCO (ang. International Theatre Institute – ITI). 

Głównym celem AITC jest wspieranie krytyki teatralnej jako dyscypliny i przyczynianie się do rozwoju jej podstaw metodologicznych; ochrona etycznych i zawodowych interesów krytyków teatralnych oraz promowanie wspólnych praw wszystkich jej członków. Stowarzyszenie promuje dialog międzykulturowy, organizuje liczne wydarzenia na najwyższym poziomie.

Jestem zaszczycona przyjęciem do grona AICT. Zwłaszcza, że jestem jedną z najmłodszych członkiń. Moja przygoda z teatrem zaczęła się już w szkole podstawowej, jednak z czasem zamieniłam światła sceny na półcień widowni – wymieniłam aktorstwo na krytykę teatralną. Nie zdarzyłoby się to jednak, gdyby III LO nie zgodziło się sfinansować nam warsztatów teatralnych w Teatrze Gdynia Główna (TGG). Dzięki nim zainteresowałam się teatrem głębiej, zapisałam się na warsztaty krytyki teatralnej Gdyńskiej Szkoły Filmowej (2019). Sama również zaczęłam zagłębiać się w historię teatru światowego. W wakacje znowu powrócił do mnie Teatr Gdynia Główna, kiedy przypadkiem znalazłam na ich stronie ogłoszenie ogólnopolskiego konkursu na recenzję teatralną. Wysłałam recenzję „Nocy Helvera” Ingmara Villqista, którą w reżyserii Grzegorza Chrapkiewicza widziałam w gdyńskim Konsulacie Kultury. Była to moja pierwsza recenzja teatralna (nie licząc szkolnych zadań domowych), więc zdziwiłam się, że przyznano mi trzecie miejsce. Oczywiście byłam zachwycona. Oznaczało to, że mogę wziąć udział w warsztatach krytyki teatralnej Mirka Barana. Zostałam członkiem zespołu Młodych Krytyków TGG i towarzyszyłam V edycji ogólnopolskiego festiwalu Pociąg do miasta. Warsztaty były wyczerpujące, ale jednocześnie rozwijające i dające ogromną satysfakcję. 

Każdej edycji Festiwalu towarzyszy konkurs recenzji, moje prace również zostały docenione. Postanowiłam wysłać teksty także na konkurs recenzji Żurowskiego. Za pierwszym razem dostałam się do 10-osobowej grupy finalistów, w zeszłym roku (za drugim razem) byłam już w ścisłej piątce. 

Polska sekcja AITC – organizator konkursu – poleciło mi uczestnictwo w międzynarodowych warsztatach Stowarzyszenia. Otrzymałam list polecający i wzięłam udział w rekrutacji na warsztaty organizowane latem w Brukseli. Będąc w Boliwii na wolontariacie dowiedziałam się, że zainteresowanie jest bardzo duże, więc mogą zaproponować mi udział w grupie francuskojęzycznej. Choć po liceum nie miałam kontaktu z językiem francuskim, postanowiłam zaryzykować. Zostałam oficjalną krytyczką grupy francuskiej na międzynarodowym festiwalu FAME (19-24 września 2022 r.). Od razu jednak sprostuję, że ostatecznie grupa anielsko- i francuskojęzyczna zostały połączone i nie sprawdziłam mojego poziomu francuskiego.

Festiwal FAME był dla mnie ożywiającym doświadczeniem (szczególnie po wolontariacie w Ameryce Południowej, gdzie mogłam o teatrze tylko pomarzyć). Był to najlepszy czas podczas mojej trzymiesięcznej przerwy między ukończeniem studiów licencjackich a rozpoczęciem studiów magisterskich. Po powrocie do Polski zostałam przyjęta do grona polskiej sekcji AITC, otrzymałam też oficjalną legitymację.

Nigdy bym nie pomyślała, że w wieku 22 lat będę miała takie doświadczenie. Mimo wszystko dla mnie to dopiero początek i z ogromną radością czekam na kolejne teatralne wyzwania.