Poezja: Pożeracze i Radość

Pożeracze

Łatwo skręcić w uliczkę filmików,

Natrętnych formularzy, wyczekiwania wygranej.

Mistrzyni oślepiania, bo sama ślepa.

Nietrudno zaparkować tu na zawsze.

Ciężej się wydostać z tłumu

trąbiących pojazdów szukających postoju.

Żywią się cennym czasem.

Rachunek zapłacisz w przyszłości wysoki.

Reklamy kierują straconych

Przez życie, poglądy, wybory

I ciągle w mózgu wirują.

Od kierowcy zależy, czy wykręci z uliczki.

Wszystkie one giną bez swej ofiary,

Która ominie złowrogi haczyk.

Nie zboczy z autostrady wiedzy,

Szczerego uśmiechu, normalniej rozmowy.

Bez zaciągania kosztownych długów

Wyprzedzisz pokutujących straceńców, ‘zwyczajnie’ szczęśliwy.

Radość

Zapytałam wczoraj brata jak odróżnić radość

Od zwykłego nastroju, a on na to:

Rozpoznasz ją na pewno

Przez błysk zapału w oczach

Przez iskrę uśmiechu na ustach

Przez niezamierzone klaśnięcie i okrzyk

Przez niedowierzające spojrzenie

Przez wesołą twarz

Przypominającą sobie ten moment jeszcze w snach

Przez przemianę oczu ‘codziennych’ w niezwykłe

Przez rozkręcone bicie serca

To właśnie jest radość.

Wyróżnienie w 12. Pomorskim Konkursie Poetyckim Uczniów „Niektórzy lubią poezję”, opublikowany w pokonkursowym tomiku poezji, 05/2021